حوزه شینگن، منطقهای در اروپا به حساب میآید که شهروندان کشورهای عضو آن بدون اخذ ویزا و آزادانه میتوانند در این منطقه تردد نمایند. طول مرزهای این حوزه وسعتی برابر با ۵۰ هزار کیلومتر دارد که ۸۰ درصد آن را آب و ۲۰ درصدش را خشکی تشکیل میدهد. مساحت این منطقه اروپایی حدود ۴،۳۰۰،۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیتش حدود ۴۲۰،۰۰۰،۰۰۰ نفر است.
شخص دارنده ویزای شینگن میتواند به ۲۶ کشور این حوزه سفر کند. کشورهای عضو شینگن عبارتند از: «اتریش»، «بلژیک»، «جمهوری چک»، «دانمارک»، «استونی»، «فنلاند»، «فرانسه»، «آلمان»، «یونان»، «مجارستان»، «ایسلند»، «ایتالیا»، «لتونی»، «لیختناشتاین»، «لیتوانی»، «لوکزامبورگ»، «مالت»، «هلند»، «نروژ»، «لهستان»، «پرتعال»، «اسلواکی»، «اسلوونی»، «اسپانیا»، «سوئد» و «سوییس».
از بین کشورهای فوقالذکر چهار کشور «ایسلند»، «نروژ»، «سوییس» و «لیختناشتاین» عضو حوزه شینگن هستند، ولی عضو اتحادیه اروپا به حساب نمیآیند. همچنین، «موناکو»، «سنمارینو» و «واتیکان» مرزهایشان به روی شهروندان حوزه شینگن باز است ولی عضو آن نیستند.
چهار کشور بلغارستان، رومانی، کرواسی و قبرس که عضو اتحادیه اروپا هستند، به دنبال پیوستن به این حوزه میباشند.

ویزای شینگن به مجوزی گفته میشود که اجازه میدهد دارنده آن، به تمام کشورهای حوزه شنگن که ۲۶ کشور را شامل میشود، آزادانه سفر کند. با داشتن ویزای شینگن، هیچگونه کنترل مرزی برای سفر بین این کشورها وجود نخواهد داشت.
شهروندان برخی از کشورها برای ورود به حوزه شینگن نیازی به ویزا نخواهند داشت، یا ویزای الکترونیکی (ETA) اخذ مینمایند. اما، شهروندان سایر کشورها برای ورود به کشورهای شینگن میبایست برای ویزا اقدام نمایند. این مورد شامل حال شهروندان ایرانی نیز میگردد.
اگر قصد ورود به کشورهای حوزه شینگن را دارید، باید برای صدور ویزا درخواست نمایید. انواع ویزای شینگن که به صورت کلی ۴ نوع است، به شرح زیر میباشد:
ویزای نوع A: این نوع ویزا که ویزای ترانزیت نیز نامیده میشود، به شهروندان کشورهایی که عضو حوزه شینگن محسوب نمیگردند اجازه میدهد به صورت ترانزیت در قسمت پروازهای بینالمللی فرودگاههای کشورهای این حوزه اقامتی کوتاهمدت داشته و سپس ادامه سفر خود را (به کشورهای غیرشینگن) انجام دهند. برای افرادی که طی سفر خود در این حوزه به مدت زمانی بیش از ۲۴ ساعت توقف دارند، اخذ این نوع ویزا الزامی میباشد. لازم به ذکر است که دارنده ویزای شینگن نوع A اجازه ورود به داخل کشورهای شینگن را ندارد.
ویزای نوع B: این ویزا که به نوعی ویزای ترانزیت بلندمدت محسوب میگردد، به دارنده آن اجازه میدهد تا حداکثر ۵ روز را طی مسافرت خود در تنها یکی از کشورهای شینگن سپری کرده و سپس مسیرش را به کشور مقصد اصلی خود (کشور غیرشینگن) ادامه دهد. در حال حاضر ویزای نوع C تقریباً جای این ویزا را گرفته است.
ویزای نوع C: نام دیگر و مصطلح این نوع ویزای شینگن، «ویزای کوتاهمدت اقامتی» است. رایجترین و پراستفادهترین ویزای شینگن در حال حاضر ویزای کوتاهمدت میباشد. این ویزا را تنها سفارتهای کشورهای شینگن در ایران صادر میکنند. این نوع ویزا به دارنده آن اجازه میدهد تا به صورت آزادانه بین کشورهای حوزه شینگن سفر کند و طی بازه زمانی ۱۸۰ روزه حداکثر ۹۰ روز را در این کشورها اقامت داشته باشد.
بسته به هدف سفر و درخواست متقاضی، ویزای کوتاهمدت شینگن میتواند یکی از انواع زیر باشد:
ویزای نوع D: این ویزا با نام «ویزای بلندمدت اقامتی» نیز شناخته میشود. برای افرادی که میخواهند در کشورهای شینگن برای مدتی بیش از ۹۰ روز (تا حداکثر ۳۶۰روز) را به طور پیوسته برای تحصیل، کار و زندگی اقامت داشته باشند، این ویزا صادر خواهد شد. دارنده این نوع ویزا همچنین میتواند مدت حداکثر ۹۰ روز از هر ۱۸۰ روز اعتبار ویزایش را در کشورهای دیگر حوزه شینگن بهجز کشور انتخابی و صادرکننده ویزای بلندمدت خود اقامت داشته باشد. صدور این ویزا، که «ویزای ملی» نیز نامیده میگردد، بر اساس قوانین و ضوابط کشوری که از آن درخواست شده به متقاضی داده خواهد شد. بنابراین، در مورد این نوع ویزا شرایط هر یک از کشورهای حوزه شینگن میتواند برای صدور ویزا متفاوت باشد.
برای اخذ ویزای شینگن در ایران انجام انگشتنگاری (بایومتریک) ضروری و اجباری میباشد. در حال حاضر اکثر سفارتهای کشورهای حوزه شینگن انجام این مرحله و دریافت مدارک را برونسپاری کرده و به دفاتر منتخب خود که VFS نامیده میشوند، واگذار کردهاند. با این حال، هنوز برخی از کشورها مانند: سوئد و ایسلند این مراحل را در محل سفارت مربوطه انجام میدهند.
اما، به طور کلی سه راه برای درخواست ویزای شینگن پیش پای متقاضی است:

به دلیل عدم مصاحبه افسر پرونده با متقاضی، مدارک ارائهشده به سفارت برای اخذ ویزای شینگن اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد. با تفاوتهایی ناچیز، مدارک درخواستشده از سوی سفارتهای کشورهای شینگن معمولاً یکسان است. در ذیل تمام مدارکی که برای دریافت ویزای شینگن لازم است را به صورت جزئی خواهیم آورد. شایان ذکر است که تمامی این مدارک برای یک فرد لزوماً ضروری نبوده و ممکن است فقط برخی از آنها را بسته به شرایط باید تهیه کند.
مدارک لازم برای دریافت ویزای شینگن عبارتند از:
لازم به ذکر است که ترجمه مدارک فوق بسته به سفارت مربوطه متفاوت میباشد. برای مثال؛ سفارت آلمان مدارک را به صورت کپی و به زبان فارسی تحویل میگیرد. مدارک ارائهشده به سفارتهای اتریش و اسپانیا باید به ترتیب به زبانهای آلمانی و اسپانیولی باشد. سفارتهای فرانسه، ایتالیا، هلند و اغلب کشورهای دیگر حوزه شینگن مدارک را هم به زبان رسمی خود و هم به زبان انگلیسی قبول میکنند.
برای فرزندان زیر ۱۸ سال که تنها با یکی از والدین خود سفر میکنند، اجازه خروج از والدی که در کشور میماند ضروری میباشد.
همانطور که پیش از این ذکر شد، برای اطمینانخاطر از اخذ ویزای شینگن، در صورت نداشتن تاریخچه سفر مناسب بهتر است متقاضی با دعوتنامه معتبر (توریستی یا تجاری) اقدام نماید.
در حالتی که دعوتنامه موجود نباشد، تاریخچه سفر نقشی اساسی پیدا خواهد کرد.
و در صورت نبود هر دو گزینه فوق، بهتر است با سپردن ضمانت مالی برگشت به ایران و از طریق آژانسهای مسافرتی اقدام نمود تا شانس دریافت ویزای شینگن افزایش یابد.
تمام سفارتهای کشورهای حوزه شینگن معمولاً از سیاست واحدی برای صدور ویزا پیروی میکنند. این امر به این خاطر است که مرزهای کشورهای شینگن به روی هم باز بوده و کنترل مرزی بر مسافران اعمال نخواهد شد.
اما، با این حال ممکن است در هر دورهای به دلایل منطقی یا غیرمنطقی چند سفارت سختتر ویزا صادر کرده و چندین سفارت نیز با سهولت بیشتری ویزا بدهند.
به طور کلی کشورهایی مانند؛ فرانسه، ایتالیا، اسپانیا که مقصد توریستی بسیاری از گردشگران میباشند با دارا بودن شرایط مناسب متقاضی ممکن است بهتر ویزا صادر نمایند. اما، کشورهای پناهندهپذیر مانند آلمان و سوئد شاید سختگیری بیشتری برای صدور ویزا اعمال کنند.
با آمار منتشرشده از سوی کشورهای شینگن، حدود نیمی از پروندههای درخواست ویزای شینگن از طرف شهروندان ایرانی طی چند سال اخیر رد یا ریجکت شدهاند.
برای رفع ریجکتی ویزای شینگن، پس از صدور پاسخ از طرف سفارت مربوطه، باید نامه اعتراض آماده کرد و به آدرس تعیین شده از طرف آن کشور ارسال نمود. در این نامه اعتراضی معمولاً باید مدارکی ارائه داد تا بتوان مسئول رسیدگی به اعتراض را راضی کرد نظر سفارت را برگرداند.
در صورت داشتن دعوتنامه در پرونده، پس از ریجکت شدن میتوان از دعوتکننده نیز درخواست نمود تا از خود کشور مورد نظر نامهای برای اعتراض ارسال نماید.
برای درخواست ویزای شینگن، باید هزینهای به سفارت مربوطه پرداخت گردد. این هزینه در مورد کشورهایی که ثبت درخواست ویزا به صورت آنلاین انجام میپذیرد (مانند ویزای نروژ) باید به صورت آنلاین پرداخت شده، و در غیر این صورت مثل اکثر کشورهای شینگن در محل VFS یا سفارت و به صورت نقدی.
از ابتدای سال ۲۰۲۰، هزینه سفارت برای افراد بزرگسال ۸۰ یورو، برای کودکان ۶ تا ۱۲ سال ۴۰ یورو، و برای کودکان زیر ۶ سال بدون هزینه میباشد. علاوه بر این مبلغ، سفارت برای خدمات انگشتنگاری نیز حدود ۲۵ یورو دریافت خواهد کرد.
مجموعه نیلا گشت با کارشناسان مجرب و کارگزاران مطمئن خود، جهت مشاوره و اقدام برای اخذ ویزای شینگن در خدمت متقاضیان محترم خواهد بود.
خدمات ارائهشده از سوی «نیلا گشت» مشاوره برای بهترین روش اقدام، جمعآوری مدارک و تکمیل پرونده، و در صورت درخواست مشتری اقدام در قالب تورهای مسافرتی با کارگزاران مطمئن میباشد.
برچسب:
نویسنده: آرشان صالحپور